Είμαι
κι εγώ ένας από τους χιλιάδες θεατές που
είδαν τη Nτόλλυ του KΘBE στη
σκηνή του Bασιλικού Θεάτρου, σε σκηνοθεσία Γιάννη Ιορδανίδη. Kαι
ακόμη διερωτώμαι, τι ήταν τελικά εκείνο που την έκανε την εισπρακτική επιτυχία
της σεζόν: η "ακαταμάχητη" σκηνική...
-
Aπό την ποιητική του μοντέρνου στην ποιητική του μεταμοντέρνου: εμπλουτισμένος πίνακας
Πώς ερμηνεύω τον κόσμο όπου συμμετέχω; Και τι είμαι μέσα σ’ αυτόν;
Πανελλήνιες πρώτες στη Θεσσαλονίκη

Mέχρι τώρα μόνο το Kρατικό Θέατρο
ταξίδευε εκτός Θεσσαλονίκης και ενίοτε η Πειραματική. Tώρα
είναι και άλλοι. O Γιάννης Pήγας (Πανδαιμόνιο 7) και ο Δημήτρης Σακατζής
(Oύγκα Kλάρα)
τα μάζεψαν πριν από λίγο καιρό και πήγαν να δείξουν τη δουλειά τους στην Αθήνα,
χωρίς κόμπλεξ,...
Η Γκόλφω της φαντασίας και η Νόρα της καθημερινότητας: Στο πλαίσο των 48ων Δημητρίων στην ΕΜΣ και στο «Μελίνα Μερκούρη»

Στα πολύ επιτυχημένα 48α Δημήτρια,
κάποιες εκδηλώσεις άρεσαν περισσότερο και κάποιες λιγότερο. Απόλυτα
φυσιολογικό, σ’ ένα πρόγραμμα που απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες και τα
κοινωνικά στρώματα. Ένεκα περιορισμένου χώρου, θα σταθώ σε δύο περίπου
συνομήλικα έργα, τη...
Η Θεσσαλονίκη θέλει όραμα

Τα 48α Δημήτρια θα περάσουν στην ιστορία του θεσμού
σαν μια πολύ επιτυχημένη διοργάνωση. Παρά το πολύ μικρό μπάτζετ (330.000), η
οργανωτική επιτροπή κατάφερε να στήσει ένα πρόγραμμα φρέσκο, ποικίλο και ζωντανό. Κάποιες (οι περισσότερες) παραστάσεις
άρεσαν πολύ...
Διεθνείς συνευρέσεις: Στη Μονή Λαζαριστών και στο Αθήναιον

Εδώ και δεκαπέντε μέρες περίπου η Θεσσαλονίκη
συζητά και βλέπει θέατρο. Ένα κράμα από διεθνείς και εγχώριες παραγωγές έχουν δημιουργήσει
μια εορταστική ατμόσφαιρα, που εύχομαι να αφήσει βαθιά τα ίχνη της στο σώμα της
πόλης, ώστε να επιδιωχθεί επανάληψη και του χρό...
Περιμένοντας τι; Ένας Γκοντό στο Κέντρο Θεατρικής Έρευνας

Αν υπάρχει ένα έργο που θα μπορούσε κανείς να ονομάσει
το απόλυτα κλασικό έργο του μοντέρνου θεάτρου, αυτό είναι το «Περιμένοντας το Γκοντό»
του Σ. Μπέκετ. Είναι η πιο περιεκτική συμπερίληψη των κατακτήσεων του θεάτρου του 20ού αιώνα,
και ένας ενδεικτικός...
Πουλώντας νοσταλγία

Με
αφετηρία το Μπρόντγουεϊ και το Γουέστ Εντ, βλέπουμε εδώ και μερικά χρόνια να
πληθαίνει η μεταφορά παλιών ταινιών (κυρίως μιούζικαλ) στη σκηνή. Στην Αθήνα,
για παράδειγμα, έχουν ήδη ανακοινωθεί για φέτος παραγωγές όπως: «Κουρδιστό πορτοκάλι»,
«Κόκκινα...
Ημιτελές «Σύσσημον»: Η ομάδα Χώρος στην ΕΜΣ

Μολονότι έχουμε πολλά και
ικανά άτομα στο θέατρο, δεν έχουμε ακόμη αναπτύξει κάποια ολοκληρωμένη σκηνική
αισθητική που να συνδυάζει με επιτυχία το εγχώριο και το ξένο. Συνήθως αυτό που
ονομάζουμε ελληνική πρωτοπορία κάθε άλλο παρά ελληνική ή πρωτοπορία είναι. Κατά
κανόνα...