Ψωνίζοντας θέατρο






Ως κριτικός και ως δάσκαλος αντιμετώπισα το θέατρο πιο πολύ με όρους που μου υποδείκνυε η λογική παρά το συναίσθημα. Επιλογή που φαίνεται να συγκρούεται πλέον με τις πολύ σύγχρονες τάσεις του νέου lifestyle που έχουν αναγάγει τη φράση «Ζήσε την εμπειρία» (live the experience) σε πλοηγό και τρόπο ζωής.
Share:

Αναπάντητες ερωτήσεις για τις τέχνες και την πραγματικότητα του 21ου αιώνα




Έχοντας γυρίσει την πλάτη στις απόλυτες απαντήσεις του θετικιστή 19ου αιώνα--που όρισαν εν πολλοίς και την πορεία του 20ού --, ο 21ος αιώνας, με λιγότερες βεβαιότητες στις αποσκευές του,  δίνει τον δικό του αγώνα να ορίσει ξανά την έννοια του «πραγματικού» σε όλα τα επίπεδα: εθνικά, προσωπικά, καλλιτεχνικά. Στην προσπάθειά του αυτή  επιστρέφει μοιραία στα ίδια βασικά ερωτήματα, αναζητώντας τις δικές του απαντήσεις που να συνάδουν με τις αλλαγές που σημειώνονται στον ευρύτερο κοινωνικό και καλλιτεχνικό χώρο.  
Ξανά από την αρχή, λοιπόν: Τι είναι είδος; Τι είναι φύλο; Τι είναι θέατρο; Τι είναι δημιουργία; Τι είναι αυθεντικότητα; Τι είναι αναπαράσταση; Τι είναι όριο; Τι είναι ανεκτικότητα; Τι είναι ιστορία;
Share:

Η παράδοση κι εμείς: Η Μήδεια




Η μελέτη της κωμωδίας (και των ποικίλων εκδοχών της) οριοθετείται πάντα σε συνάρτηση με το αντίθετό της, τον πόνο, το κυρίαρχο αφήγημα της ανθρώπινης ιστορίας. Η κωμωδία καλείται διαρκώς να επιδεικνύει κάποιο διαβατήριο ή πιστοποιητικό ποιότητας προκειμένου να την πάρουμε στα σοβαρά, κάτι που δεν ζητάμε από έργα δραματικά, ανεξάρτητα από την ποιότητά τους.
Share:

Τα πρώτα είκοσι χρόνια του νέου αιώνα και το θέατρο






Εκείνο που κυριαρχεί σήμερα στις μεγάλες δραματικές σχολές, κυρίως του δυτικού κόσμου, δεν είναι η επιβεβαίωση των κανόνων που διέπουν το θεατρικό είδος αλλά πρωτίστως η κριτική τους, η απόλυτη αποδόμησή τους, προκειμένου αυτοί που παρακολουθούν να μπουν αργότερα στην αγορά εργασίας οπλισμένοι με μια θεωρητική και πρακτική κατάρτιση που θα τους βοηθήσει όχι μόνο να παρακολουθούν τις εξελίξεις αλλά πιο πολύ να τις διαμορφώνουν, θέτοντας έτσι και τους κανόνες του παιχνιδιού (της αναγνώρισης ή απόρριψης).
Share:

Οι λαϊκές ρετσίνες της αυτού βασιλικής υψηλότητας και η περιπέτεια της (δια)γραφής τους




Επιτρέψτε μου να αρχίσω όπως περίπου και το βιβλίο που παρουσιάζουμε σήμερα εδώ: με τη δύναμη της μνήμης, με αυτά που ακόμη μπορεί και ανακαλεί. Συνάντησα για πρώτη φορά τον Ισίδωρο Ζουργό κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1980, σε ένα μπαρ που  ήταν τότε στέκι κουβέντας, χαβαλέ, αμπελοφιλοσοφίας  και κοινωνικού προβληματισμού. Κάπου μεταξύ μπύρας και κρασιού ο Ισίδωρος μου είχε δώσει να διαβάσω ορισμένα  από τα πρώτα διηγήματά του.
Share:

Περί καλύτερων (;) παραστάσεων: Ένα πρωτοχρονιάτικο σχόλιο




Κάθε τέλος του έτους τα ίδια, λες και πέφτει σύρμα: ταξινομήσεις, κατηγοριοποιήσεις, απολογισμοί, επιλογές, νούμερα, λίστες, συμπεράσματα. Στο θέατρο, τον κινηματογράφο, την πολιτική, την εθνολογία, παντού. Καταλαβαίνω τη λογική που διέπει αυτή την τάση, αυτό το συνεχές τρεχαλητό πίσω από κάποιο ευανάγνωστο σχήμα, είτε αυτό έχει τη μορφή λίστας επιλογών είτε  βραβείων είτε αριθμών.
Share:

We have a good reason to celebrate!





HAPPY NEW YEAR to all Critical Stages/Scènes critiques (CS/Sc) readers from all over the world. Our journal is ten years old and we have good reason to celebrate. Not only have we survived, we have also managed to increase the numbers and the global reach of our readership, which now covers 200 countries.
766 original contributions by 400 writers from 69 countries have helped CS/Sc to become one of the leading global theatre journals, providing vital space for widening critical debate in old, as well as new and emerging subjects in the area of theatre and the performing arts.
 Building on the success of the last decade, we hope and intend to continue Critical Stages/Scènes critiques as a bilingual, Open Access and global theatre journal. Indeed, in the decade ahead, we hope to extend the reach of CS/Sc even further.
We live in difficult times. The world is changing, ethics and habits are altering rapidly. In such times, theatre must be ready to dislodge itself, and the gaze of its audience, in order to embrace the new social plurality and, thus, create “critical space” in which everyone engaged in the live dramatic arts, from audiences to practitioners, researchers, scholars and, of course, critics, can develop and thrive. This double issue of CS/Sc is an attempt to put such thinking into practice.
For the New Year we have given the journal a new look. We hope it offers a more colourful and user friendly presentation to its 39 cutting-edge and challenging contributions, by 41 authors from 21 countries, ranging from Argentina to England,  Japan, Spain, Martinique, Serbia, Greece, South Korea, France and Cyprus.
The first special topic is Ageism and/in Theatre edited by Manabu Noda and Yun Cheol Kim. We chose this particular field of research and reflection because it carries a paradox within it: namely, that ageism is a prejudice perpetuated by a lack of awareness that it even exists. Although we are very sensitive towards all kinds of prejudices ranging from sexism to racism, we seem to bypass a fact of life which, if we all live long enough, we will experience: the negative stereotypes, associations and discriminatory traits related to or often directed against older people by individuals and institutions. This is a relatively new field of study, which makes our engagement with it even more exciting. The articles chosen for publication by our two guest editors (both of whom are university professors) are evidence of that.
The second special topic, Multilingual Performance and Migration, is a reflection on another subject that has been making headlines in the last few years: namely, mass migration. It is the first time since WWII that so many people are in search of a new homeland, and that explains the growing interest not only of sociologists, politicians, geographers and ethnologists, but also of theatre artists.
In 2018 the journal Modern Drama presented the first part of a research project on contemporary theatre and multilingualism (Migration and Multilingualism) sponsored by the Faculty of Arts and Philosophy at Ghent University. The following year Routledge published the second part of this project Dramaturgy of Migration: Staging Multilingual Encounters in Contemporary Theatre and now comes Critical Stages/Scènes critique to contribute to the enrichment of international scholarship with seven articles which, in the words of the editor Yana Meerzon, “are the further proof of the importance and richness of this field, as we continue studying dramaturgical, political, artistic, ethical and economic challenges of doing experimental work in multilingual theatre today.”
As for the other articles in this double edition of CS/Sc. There are many things to read and think about. The National Reports Section carries five very revealing reports on the theatre life in contemporary Scotland, Italy, Malta, Georgia, and Germany. There are two very beautiful and rich interviews from Portugal and the US, as well as  interviews with two of the most important British critics of the second half of the 20th century (Michael Billington and Ian Herbert); a brief essay by Don Rubin and Robin Breon on criticism and festivals’ policy, and nine performance and four book reviews (selected and meticulously edited by Matti Linnavuori and Don Rubin respectively).  We hope and believe this array of articles will provide enough stimuli for readers’ critical reflection.
For all this and much more I would like to thank Don Rubin (managing editor) and Jeffrey Eric Jenkins (executive editor) for their generous support, the journal’s team, the language and section editors, the authors who help maintain the quality of the journal by entrusting us with their fresh and cutting-edge articles and, last but not least, the thousands of our readers who visit our site and help spread its contents and influence.



CS/Sc aims to be a dynamic, forward looking journal. Needless to say, therefore. we are already preparing our next issue on the Theatricality of Music, the Musicality of Theatre (due June 2020. Guest editor:  Octavian Saiu).
Our doors are open to all. Join us, to continue producing new ideas for the next generation.






NOTE: my introduction as Editor-in-Chief to Critical Stages/Scènes critiques #20 (2019), the journal of the International Association of Theatre Critics




Share:

Μια Πλατεία που θα μπορούσε να είναι μεγάλη εάν…




Η επιτυχία ή αποτυχία μιας παράστασης, για να εκτιμηθεί σωστά, πρέπει να ιδωθεί και σε σχέση με ένα πλέγμα πραγμάτων που  περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων: α)  την περιοχή (και σκηνή) όπου παρουσιάζεται και  β) το ίδιο το θέαμα, δηλαδή τον βαθμό δυσκολίας του. Και  θεωρώ ότι η σκηνή της Μονής Λαζαριστών, η οποία επελέγη από τον πρώην καλλιτεχνικό διευθυντή του ΚΘΒΕ Γιάννη  Αναστασάκη για να φιλοξενήσει  τη Μεγάλη πλατεία του Νίκου Μπακόλα, ήταν, κατά τη γνώμη μου, μια πολύ ενδιαφέρουσα, τολμηρή  όσο και αναμφίβολα υψηλού κινδύνου πρόκληση.
Share:

Το μεταμοντέρνο θέατρο του Αντρέα Στάικου





Μελετώντας τα ρεύματα που διαπερνούν το σώμα του νεοελληνικού θεάτρου των τελευταίων σαράντα περίπου ετών, παρατηρούμε μια σταδιακή μεν απομάκρυνση από τις προγενέστερες ρεαλιστικές προδιαγραφές του, όχι όμως τέτοια ώστε να ισχυριστεί κάποιος ότι έχει εκδοθεί και το διαζύγιο.
Share:

Οι ανοικτοί ορίζοντες των Τριών Αδελφών στο ΚΘΒΕ





Ο Τσέχοφ ξέρει να δημιουργεί πλάσματα πολύ ιδιαίτερα, που δεν  κάνουν τίποτε άλλο από το να μιλούν, για την ακρίβεια να μονολογούν λες και όπου να ‘ναι θα πεθάνουν. Άτομα που παίζουν λες και δεν τα παρακολουθεί κανένας. Άτομα που ζουν το δράμα τους χωρίς κορυφώσεις ή απότομες μεταλλαγές.
Share:

ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΘΕΩΡΙΑ ΙΙ: (Μετα)Μοντέρνες διαδρομές σε τόπους, ουτοπίες και ετεροτοπίες

Το τελευταίο μου βιβλίο από τις εκδόσεις  University Studio Press παρακολουθεί την εξέλιξη του μοντέρνου θεάτρου από τα μέσα περίπου του 19ου αιώνα μέχρι σήμερα, με ιδιαίτερη έμφαση στις δυσκολίες όσο και στις παρερμηνείες που προκύπτουν μέσα από την προσπάθεια των μελετητών να καταλήξουν σε ορισμούς του χώρου που βασίζονται απριόρι στη λογική της διπολικότητας. Αυτό που (αντι)προτείνεται εδώ είναι η επανεξέταση των εργαλείων και του σκεπτικού κατηγοριοποίησης και αξιολόγησης των θεατρικών τάσεων (και -ισμών), ούτως ώστε να συνάδουν  με τον τρόπο που εξελίσσονται οι σύγχρονοι (διασπορικοί) πολιτισμοί. 
Share:

Translate

ΣΑΒΒΑΣ ΠΑΤΣΑΛΙΔΗΣ / SAVAS PATSALIDIS

ΣΑΒΒΑΣ ΠΑΤΣΑΛΙΔΗΣ / SAVAS PATSALIDIS

CURRICULUM VITAE (CV)/ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Critical Stages/Scènes critiques

Critical Stages/Scènes critiques
The Journal of the International Association of Theatre Critics

USEFUL LINKS/ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ARTICLES IN ENGLISH

ΤΡΕΧΟΥΣΕΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ / ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΕΣ-CURRENT REVIEWS (in Greek)

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ (FOR GENERAL READING)

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΑΡΘΡΑ (SCHOLARLY PUBLICATIONS--in Greek)

Περιεχόμενα

Follow by Email

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Recent Posts