
Συνέχεια, λοιπόν, του
σημειώματος της 18ης Σεπτεμβρίου, όπου υποσχέθηκα κριτική της
«Λυσιστράτης», του Εθνικού Θεάτρου, μια παράσταση που διαφέρει (ευτυχώς) από
τις γνώριμες προσεγγίσεις-προκάτ, που μας τις πουλάνε οι επιτήδειοι για
καινούργιε...
Πώς ερμηνεύω τον κόσμο όπου συμμετέχω; Και τι είμαι μέσα σ’ αυτόν;