Στο Αθήναιον φιλοξενήθηκε (δύο χρόνια μετά την πρεμιέρα
της) η αθηναϊκή παράσταση του Αφέντη και
δούλου (1894-95) του Λέοντος Τολστόι, σε διασκευή και σκηνοθεσία Γιώργου Νανούρη...
Όταν ρωτήθηκε κάποια στιγμή ο Ράινερ
Βέρνερ Φασμπίντερ να κατονομάσει τις δέκα καλύτερες ταινίες στην ιστορία του
Γερμανικού κινηματογράφου έβαλε στη λίστα και δυο τρεις δικές του, όχι όμως τα Πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ. Το
γιατί είναι δική του υπόθεση και...
Είναι πραγματικά άξιον κοινωνιολογικής και ανθρωπολογικής
μελέτης το ενδιαφέρον που δείχνουν πολλοί σύγχρονοι καλλιτέχνες μας (βλ.
Κακάλας, Καραθάνος, Ζούλιας, Φασουλής κ.ά) για έργα που ανήκουν στην παράδοση
του δραματικού ειδυλλίου. Και το λέω αυτό γιατί πρόκειται...
Είδα στο μικρό θέατρο της Μονής Λαζαριστών ένα από τα
τελευταία έργα του πολυγραφότατου Άκη Δήμου, «Όσα η καρδιά μου στην καταιγίδα» (2016), σκηνοθετημένο για
λογαριασμό του ΚΘΒΕ από τον Πάνο Δεληνικόπουλο. Ένα έργο-διασκευή της νουβέλας του
Ιωάννη Κονδυλάκη...