«Απολογία» αρχαίων ηχοχρωμάτων

H Απολογία του Σωκράτη χρονολογείται το 397 π.Χ (περίπου). Είναι το μοναδικό έργο από τους πλατωνικούς διαλόγους στο οποίο ο φιλόσοφος δηλώνει παρών στο γεγονός το οποίο αφηγείται. Και αυτό έχει τη σημασία του, διότι ενισχύει το «ρεαλισμό» της αφήγησης, υπό την έννοια ότι, όντας στον ίδιο χώρο όπου ο Σωκράτης αντέκρουε τις κατηγορίες των Άνυτου Μέλητα και Λύκωνος, είναι μάλλον δύσκολο να πιστέψουμε ότι o Πλάτωνας παραποίησε είτε το ύφος είτε το περιεχόμενο των πεπραγμένων.

Read More

Η κριτική τρώει πόρτα

Στη θέση αυτού του σημειώματος είχα σκοπό να γράψω κάτι άλλο: μια κριτική για το μιούζικαλ Η μελωδία της ευτυχίας που παίχτηκε στο Θέατρο Δάσους την Τρίτη (8/09). Όμως δεν μου προέκυψε γιατί απλούστατα δεν με άφησαν να μπω. Κοινώς έφαγα πόρτα.

Read More

Εν αρχή ην ο λόγος: Ιφιγένεια χαμηλών τόνων

H Ιφιγένεια στη χώρα των Ταύρων του Ευριπίδη. Η δράση εκτυλίσσεται στο ναό της Αρτέμιδος στην Ταυρίδα, όπου γίνονται ανθρωποθυσίες. Η Ιφιγένεια ως ιέρεια κάνει τον εξαγνισμό των θυμάτων. Εκεί φτάνουν ο Ορέστης με το φίλο του Πυλάδη, με σκοπό να κλέψουν το χρυσό άγαλμα της θεάς και να το πάρουν μαζί τους στην Αθήνα ώστε να απαλλαγεί ο Ορέστης από τις Ερινύες. Συλλαμβάνονται ως ιερόσυλοι και οδηγούνται στο ναό για εξαγνισμό. Πριν από τη θυσία έχουμε τη σκηνή αναγνώρισης των δύο αδερφών και με τη βοήθεια της Αθηνάς καταφέρνουν να αποδράσουν.

Read More

Φτωχό θεατρικό καλοκαίρι

Δεν ήταν στα καλύτερά του το θεατρικό μας καλοκαίρι, το οποίο, όπου να ‘ναι, ολοκληρώνει τον πολύπαθο κύκλο του. Θα τολμούσα να πω ότι ήταν ίσως το χειρότερο των τελευταίων πολλών ετών. Και δεν συζητώ μόνο από άποψη όγκου παραγωγών (και ματαιώσεων). Συζητώ και από άποψη ποιότητας. Παραστάσεις αδιάφορες, συντηρητικές, μουχλιασμένες, βαριεστημένες, και κυρίως άκρως προβλέψιμες, σε σημείο να ξέρεις πολύ καλά τι θα δεις πριν πας να δεις. Δυστυχώς η φιλοσοφία της διεκπεραίωσης έχει γίνει η γάγγραινα του θεάτρου, κυρίως ανάμεσα στους πιο παλιούς σκηνοθέτες.

Read More

Greek Theatre in the Years of Depression (2009-2012)

Blitz,  Guns, Guns, Guns

At the time the economic slump began (2009), Greek theatre was experiencing the most explosive period of its history. Approximately 120 theatre venues all over the city of Athens, and particularly in heavily populated squalid locales, accommodated about 450 new productions. Close to 200 professional companies applied that year for state funding. The Actors’ Equity had reached a record high membership of 2500.

Read More

Η νέα θεατρική κριτική

Πριν από την εισβολή του Ίντερνετ, οι θεατρικοί κριτικοί στη χώρα μας ήταν μετρημένοι στα δάχτυλα. Σήμερα είναι αμέτρητοι. Μέσα στο απροσδιόριστο σύμπαν των ανοικτών συνόρων της τεχνολογίας, όλοι μπορούν να καταθέτουν τις απόψεις τους χωρίς να «λογοδοτούν» σε κανένα.

Read More

Το γέλιο μας ενώνει

Οι καιροί είναι δύσκολοι. Και προβλέπονται ακόμη δυσκολότεροι. Και σκέφτηκα, ως αντίδραση στην απέραντη μελαγχολία και στα όσα θλιβερά έχουν συμβεί τον τελευταίο καιρό στον τόπο μας, να μιλήσω για κάτι που ξεχάσαμε, το γέλιο,  κυρίως σε σχέση με το θέατρο.

Read More

Ευφρόσυνος ο γάμος του Κουτρούλη

Το έργο του Φαναριώτη λόγιου Αλέξανδρου  Ρίζου Ραγκαβή Του Κουτρούλη ο γάμος είναι μια κωμωδία με καθαρά αριστοφανικές και μολιερικές προδιαγραφές.

Read More

Ο Τσέχοφ αντέχει ακόμη

Σε μια εποχή κρίσης και επικίνδυνων ζυμώσεων, όπου θα περίμενε κανείς να πρωταγωνιστεί κάποιο όνομα με «βεβαρημένο» πολιτικό φορτίο, σαρώνει ο Τσέχοφ, ένας συγγραφέας που κάθε άλλο παρά εντυπωσιάζει με τις ιδεολογικοπολιτικές του θέσεις. Ένας συγγραφέας που, όπως ο Ίψεν και γενικά όλοι οι ρεαλιστές, δεν ανήκει στους «αγαπημένους» καλλιτέχνες των σύγχρονων θεωριών. Μάλιστα δεν είναι λίγοι οι θεωρητικοί εκείνοι που τον «πυροβολούν», λέγοντας ότι είναι συντηρητικός και κοινωνικά αδιάφορος.

Read More

Φεστιβάλ και lifestyle

Από τον Μάϊο μέχρι και τον Οκτώβριο οι φίλοι των θεατρικών φεστιβάλ έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε εκατοντάδες προτάσεις που καλύπτουν όλα τα γούστα, από θέατρο μαριονέτας μέχρι θέατρο μονολόγου. Πέρα από τις όποιες επιφυλάξεις (αυτό λίγο παρακάτω), δεν μπορώ να αρνηθώ ότι ένα διεθνές φεστιβάλ είναι μία πολύ σημαντική παράμετρος στην πολιτιστική πολιτική κάθε τόπου. Είναι μία εστία κοσμοπολιτισμού, δείγμα εξωστρέφειας, ένα καλό μέτρο σύγκρισης, μία πλούσια εστία άντλησης ιδεών και μοντέλων, και ένας αποτελεσματικός όσο και αναγκαίος δίαυλος διαπολιτισμικής επικοινωνίας, μεταξύ πολλών άλλων πλεονεκτημάτων Και όπως επανειλημμένα έχω πει, δείτε σε τι βαθμό επηρέασε το ανανεωμένο Φεστιβάλ Αθηνών κριτικούς και κοινό.

Read More

Μιούζικαλ με ιστορία

Πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα μιούζικαλ όλων των εποχών. Και αυτό για πολλούς λόγους. Πρώτον, έχει εξαιρετική μουσική. Δεν γνωρίζω άλλο μιούζικαλ που να μας άφησε τόσα τραγούδια να θυμόμαστε («Sunrise Sunset”, “Do Yοu Love  Me?”, “To Life»). Δεύτερον, έχει πλούσιους και ολοκληρωμένους χαρακτήρες που σε κάθε εμφάνισή τους ξαφνιάζουν ευχάριστα. Ακόμη, έχει μια καλά διαρθρωμένη ιστορία που αναμειγνύει σοφά το προσωπικό και το θρησκευτικό και παράλληλα λοξοκοιτά και προς το ενδεχόμενο της αλλαγής. 

Read More