Άμλετ χωρίς αρκετά καύσιμα




Ο Άμλετ είναι το απόλυτο έργο-πρόκληση για σκηνοθέτες και ηθοποιούς. Εξ ου και οι άπειρες αναγνώσεις, με πιο πρόσφατη του Χρήστου Θεοδωρίδη, τη δουλειά του οποίου πρωτογνώρισα  στο έργο Έσπασε του Στέλιου Χατζηαδαμίδη, (2011) στο «Άνετον». Θυμάμαι ότι, παρ’ όλα τα προβλήματα συγκρότησης, ανάπτυξης και καλής εστίασης, μου είχε αρέσει. Είδα ότι διέθετε καλά και υποσχόμενα στοιχεία. Στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι τον Άμλετ που έφερε με την ομάδα «Ορχήστρα των μικρών πραγμάτων» στις «Θεατρικές συναντήσεις» στο θέατρο «Μελίνα Μερκούρη», δεν είδα κάτι άλλο απ’ αυτόν.